กรกฎาคม 21, 2017, 07:33:59 PM *
ข่าว: กลุ่มเรารักษ์ป่า

ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
 

หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ไม้พลัดถิ่น  (อ่าน 7542 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
Hornbills
ยังเป็นเมล็ด
*
กระทู้: 16


babarian_nature1@hotmail.com
ดูรายละเอียด อีเมล์
« เมื่อ: พฤษภาคม 07, 2010, 11:49:24 AM »

เสียงจากต้นกล้าต้นหนึ่ง
ที่ยังเฝ้าคำนึงคอยห่วงหา
จำต้องลาจากบ้านถิ่นฐานมา
ยังไม่ลืมหนา...ผืนป่าที่ข้าเคยเยือน
.......................................
จากต้นกล้าต้นน้อยเรารักษ์ป่าสร้าง
มาอ้างว้างเติบใหญ่ไกลถิ่นฐาน
แต่ไม้ยังสั่งสมดวงจิตแห่งอุดมการณ์
พร้อมร่วมสืบสานรักษ์ตำนานผืนป่าไทย


ฝีมือยังไม่เข้าขั้นเลยคะ ต้องขออภัยจริงๆๆแค่อยากจะสื่อความหมายในสิ่งที่ตัวเองคิดออกมาเป็นกลอน อย่างน้อยๆๆก็เพื่อนเป็นกำลังใจให้กับพี่ๆเรารักษ์ป่าทุกท่านว่าสิ่งที่พี่ๆกำลังทำไม่ได้สูญเปล่า อย่างน้อยๆก็ยังจะมีต้นกล้าที่พร้อมจะเติบใหญ่และสานต่ออุดมณ์การณ์ของพี่ๆๆ เสียงเทียนแห่งศรัทธาจะไม่มีวันมอดดับ พอดีแอบเบื่อในห้องเรียน มองเห็นต้นไม้ในฤดูหนาวแล้วมีแต่ต้นเห็นแต่กิ่งก้าน ก็เลยหดหู่ใจนึกเศร้าคิดถึงบ้านเราขึ้นมา เลยแต่งกลอนนี้ขึ้นมา อันที่จริงมีบทตรงกลางด้วยคะ แต่ไม่กล้าเอาลง เหอๆๆ อายจริงๆๆ จะพยายามหาเวลาฝึกบ่อยๆๆแล้วกันคะ จะได้พัฒนาฝีมือตัวเองไปด้วย อีกอย่างหวังว่าสิ่งนี้จะเป็นกำลังใจเล็กๆน้อยให้กับทุกๆๆที่ร่วมอุดมณ์กาณ์เดียวกัน ไม่เพราะไม่คล้องจองยังไงต้องขออภัยนะคะ ไม่ได้เขียนกลอนมาสี่ปี่กว่าๆๆแล้วคะ จำสัมผัส กฏเกณฑ์อะไรไม่ได้จริงๆๆ คิดได้แค่อยากเขียนก็จับกระดาษออกมาเขียนเลย

                  ไม้พลัดถิ่น
บันทึกการเข้า

~You-ArE~My~SuN~ShInE~
จันทน์ผา
ดูแลบอร์ด
ต้นไม้ใหญ่
*****
กระทู้: 3082


กลุ่มเรารักษ์ป่า


ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤษภาคม 07, 2010, 12:39:36 PM »

ดีมาก....

หากจำไม่ค่อยได้ จะเขียนเป็นลักษณะ "กลอนเปล่า" คือ ไม่มีหลักเกณฑ์อะไร ก็ได้....เพียงแต่สามารถสื่อความหมายที่ต้องการได้ด้วยสำนวนและภาษาที่สละสลวยก็ใช้ได้แล้ว

การจะเขียน กลอน หรือบทกวีใดๆ จะต้องฝึกฝนเป็นประจำ ภาษาและคำจึงจะออกมามีชีวิตชีวา และเวบบอร์ดนี้ต้องการเป็นเวที ให้หลายๆ ท่านได้ฝึกฝนในสิ่งเหล่านี้
บันทึกการเข้า

มนุษย์ควรเรียนรู้เพื่ออยู่ร่วมกับธรรมชาติ มากกว่าจะเรียนรู้เพื่อเอาชนะธรมชาติ
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: